Χρῆστος Κατσέας

Ἡ προαναγγελθεῖσα ἀεροναυτικὴ ἄσκηση «Γαλάζια Πατρίδα – 2025», τελοῦσα ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ μὲ χωρικὴ ἑστίαση στὸ Αἰγαῖο Πέλαγος, τὴ Μεσόγειο Θάλασσα καὶ τὸν Εὔξεινο Πόντο, ἀναφύει εὔλογα ἐρωτήματα ἀναφορικὰ μὲ τὶς γεωπολιτικές της συνδηλώσεις. Ἡ χρονικὴ σύμπτωση τῆς ἐν λόγῳ ἄσκησης, ὀλίγες μόλις ἡμέρες πρὸ τῆς προγραμματισμένης συνάντησης κορυφῆς μεταξὺ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, Κυριάκου Μητσοτάκη, καὶ τοῦ Προέδρου, Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογάν, ἐπὶ τουρκικοῦ ἐδάφους, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν στοχοθεσία τῆς Ρόδου ὡς κεντρικοῦ σημείου προσομοίωσης ἀποβατικῆς ἐπιχειρήσεως, ὑπογραμμίζουν τὴν ἐμμονὴ τῆς Ἄγκυρας σὲ πρακτικὲς ἐπιδεικτικῆς ἰσχύος καὶ δημιουργίας προσχηματικῶν ἐντυπώσεων.

Ἡ ὁρισθεῖσα γιὰ τὴν 9η Ἰανουαρίου «Ἡμέρα Διακεκριμένων Προσκεκλημένων» (Distinguished Visitors Day), μὲ τὶς συναφεῖς δραστηριότητες νὰ ἐκτυλίσσονται ἐντὸς τῆς ναυτικῆς βάσης τοῦ Ἀκσάζ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται σὲ ἄμεση ὀπτικὴ ἐγγύτητα πρὸς τὴ Ρόδο, συνιστᾶ μία κίνηση ὑψηλοῦ συμβολισμοῦ, ἀποσκοποῦσα στὴν ἐκπομπὴ πολλαπλῶν μηνυμάτων, τόσο πρὸς τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία ὅσο καὶ πρὸς τὸ εὐρύτερο διεθνὲς περιβάλλον.

Ἡ συμμετοχὴ ἑνὸς σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ναυτικῶν καὶ ἀεροπορικῶν μέσων, ἤτοι 87 πολεμικῶν πλοίων ἐπιφανείας, ἑπτὰ ὑποβρυχίων, 31 ἀεροσκαφῶν, 28 μὴ ἐπανδρωμένων ἐναέριων ὀχημάτων (Unmanned Aerial Vehicles – U.A.V.s) καὶ 20.000 στελεχῶν τῶν τουρκικῶν ἐνόπλων δυνάμεων, καταδεικνύει τὴν ἰδιαίτερη βαρύτητα ποὺ ἀποδίδει ἡ τουρκικὴ πλευρὰ στὴν προκειμένη ἄσκηση.

Ἡ ἐπιλογὴ τῆς Ρόδου ὡς ἑστίας προβολῆς ἰσχύος ἑρμηνεύεται ἐντὸς τοῦ πλαισίου μιᾶς εὐρύτερης στρατηγικῆς τῆς Ἄγκυρας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει στὴ διατήρηση ἑνὸς κλίματος διαρκοῦς πίεσης στὶς διμερεῖς σχέσεις. Ἐν ταὐτῷ, ἡ ἀξιοποίηση τεχνολογιῶν αἰχμῆς, ὅπως τὰ μὴ ἐπανδρωμένα ναυτικὰ ὀχήματα (Unmanned Surface Vehicles – U.S.V.s) καὶ τὰ προμνημονευθέντα U.A.V.s, ἀποκαλύπτει τὴν πρόθεση τῆς Τουρκίας νὰ ἑδραιώσει καὶ νὰ ἐνισχύσει τὸν ρόλο της στὶς θαλάσσιες ζῶνες ποὺ θεωρεῖ ὡς κομβικῆς σημασίας γιὰ τὴν προάσπιση τῶν ἐθνικῶν της συμφερόντων.

Ἡ χρονικὴ ταύτιση τῆς στρατιωτικῆς ἄσκησης μὲ τὴν προγραμματισμένη συνάντηση κορυφῆς μεταξὺ τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τοῦ Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογὰν ἀναδεικνύει ἐναργῶς τὴν πρόθεση τῆς Τουρκίας νὰ ἐπιβάλει μιὰ ἀτζέντα διαμορφωμένη κατὰ τρόπον ὠφέλιμον γι’ αὐτήν, ἐπιδιώκοντας τὴν περαιτέρω θωράκιση τῆς διαπραγματευτικῆς της θέσεως. Ἡ ἐπιμονὴ της στὴν ἐφαρμογὴ παρομοίων πρακτικῶν ἀποτυπώνει μὲ σαφήνεια τὸ μήνυμα τοῦ τρόπου προσέγγισης ποὺ σκοπεύει ν’ ἀκολουθήσει ὅσον ἀφορᾷ τὶς ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις, εἰδικῶς μάλιστα σὲ μία συγκυρία ἀναγνωριζομένης κρισιμότητος διὰ τὴν σταθερότητα στὴν εὐρύτερη γεωπολιτικὴ περιφέρεια.