Ἰωάννης Κ. Κανελλόπουλος: Νομικός – Πολιτικὸς Ἐπιστήμων – Ἀνεξάρτητος Γεωπολιτικὸς Ἀναλυτής

Ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς τῶν Κρατικῶν Νομοθετικῶν Ὀργάνων (National Conference of State Legislatures – N.C.S.L.) εἶναι μία διακομματικὴ ὀργάνωση ποῦ ἐκπροσωπεῖ τὰ νομοθετικὰ σώματα στὶς πολιτεῖες, τὰ ἐδάφη καὶ τὶς κοινοπολιτεῖες τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ὁ ὀργανισμὸς ἱδρύθηκε τὸ 1975 κ’ ἔχει ὡς ἕδρες του την Οὐάσιγκτον καὶ τὸ Ντένβερ του Κολοράντο. Ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς τῶν Κρατικῶν Νομοθετικῶν Ὀργάνων (N.C.S.L.) ἔχει τοὺς ἀκολούθους σκοπούς: α΄) ἐπιτηρεῖ καὶ διερευνᾶ τὴν πολιτειακὴ καὶ πολιτειακή-ὁμοσπονδιακὴ νομοθεσία ποῦ ἐπηρεάζει τὴν πολιτικὴ τὶς κάθε πολιτείας, β΄) παρέχει πόρους κ’ ὑποστήριξη στοὺς νομοθέτες τῶν πολιτειῶν γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσει νὰ ἀναπτύξουν ἀποτελεσματικὲς πολιτικές, γ΄) προωθεῖ τὴ συνεργασία μεταξὺ τῶν νομοθετῶν καὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑκάστοτε πολιτείας, ἐπιτρέποντάς τους νὰ μοιράζονται ἰδέες καὶ βέλτιστες πρακτικές, δ΄) ὑπερασπίζεται τὰ συμφέροντα τῶν νομοθετικῶν σωμάτων τῆς κάθε πολιτείας ἐνώπιον τῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβέρνησης καὶ ἄλλων σχετικῶν ἐνδιαφερομένων.

Σύμφωνα μὲ τὸ «N.C.S.L.», σὲ κάθε πολιτεία τῶν Η.Π.Α. ἡ διεξαγωγὴ τῶν ἐκλογῶν γίνεται μὲ διαφορετικὸ τρόπο. Σὲ κάποιες πολιτεῖες ἡ ἐπίδειξη ταυτότητας ἀπὸ τὸν ἐκλογέα εἶναι ὑποχρεωτική, ἐνῷ σὲ κάποιες ἄλλες ὄχι. Πιὸ συγκεκριμένα: σὲ ὀκτὼ ἀμερικανικὲς πολιτεῖες ζητεῖται ἡ ἐπίδειξη ταυτότητας μὲ φωτογραφία· (αὐστηρά): Ἀρκάνσας, Τζόρτζια, Ἰντιάνα, Κάνσας, Μισισιπί, Ὀχάιο, Τενεσὶ καὶ Γουισκόνσιν· σὲ δεκατρεῖς πολιτεῖες ἀπαιτεῖται ἡ ἐπίδειξη ταυτότητας· (ὄχι αὐστηρά): Ἀλαμπάμα, Φλόριντα, Άινταχο, Λουιζιάνα, Μίσιγκαν, Μιζούρι, Μοντάνα, Νεμπράσκα, Ρόουντ Άιλαντ, Νότια Καρολίνα, Νότια Ντακότα καὶ Τέξας. Σὲ τρεῖς πολιτεῖες ζητοῦν ταυτότητα χωρὶς φωτογραφία· (αὐστηρά): Ἀριζόνα, Βόρεια Ντακότα καὶ Γουαϊόμινγκ. Σὲ δώδεκα πολιτεῖες ἀπαιτοῦν ταυτότητα χωρὶς φωτογραφία· (ὄχι αὐστηρὰ), καὶ τέλος, σὲ δεκαέξι πολιτεῖες δὲν ζητοῦν ταυτότητα ἀπ’ τοὺς ψηφοφόρους γιὰ νὰ ψηφίσουν: Καλιφόρνια, Χαβάι, Ἰλλινόις, Μέιν, Μέρυλαντ, Μασσαχουσέτη, Μινεσότα, Νεβάδα, Νέο Τζέρσεϊ, Νέο Μεξικό, Νέα Ὑόρκη, Ὄρεγκον, Πενσυλβάνια, —ὑπῆρχε κανονισμὸς ποῦ τὸ 2012 ἐπέβαλε αὐστηρὰ τὴν ἐπίδειξη φωτογραφικῆς ταυτότητα, τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς ἴδιας πολιτείας τὸν κατήργησε—, Βέρμοντ, Οὐάσινγκτον (Πρωτεύουσα).

Τὸ ζήτημα τῆς ἐπίδειξης ἢ μὴ ταυτότητας μὲ φωτογραφία τὴν ἡμέρα τῆς ψηφοφορίας εἶναι σημαντικό, καθὼς ἔτσι ἐξασφαλίζεται ἡ ἐγκυρότητα τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος. Στὴν περίπτωση τῶν Η.Π.Α. τὸ ἐκλογικὸ σύστημα παρουσιάζει τεράστια προβλήματα, διότι ἡ ἐπίδειξη ταυτότητας μὲ φωτογραφία ἢ ἄλλου τύπου ἔγγραφο ταυτοποίησης δὲν ἔχει ὑποχρεωτικὸ χαρακτῆρα σ’ ὅλες τὶς Πολιτεῖες τῶν Η.Π.Α. Ἔτσι, εἶναι δυνατὸν ὁ ἴδιος πολίτης ἢ «μὴ πολίτης» – κάτοικος τῶν Η.Π.Α. νὰ προσέλθει καὶ νὰ ψηφίσει σὲ κάποιο ἐκλογικὸ τμῆμα χωρὶς νὰ μπορεῖ κάποιος νὰ ἐλέγξει τὴν πραγματικὴ ταυτότητα τοῦ ἐκλογέα ἢ τὸ πόσες φορὲς ἔχει ψηφίσει.

Μὲ τὴν ἀνακοίνωση τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων τῶν Προεδρικῶν Ἐκλογῶν τοῦ 2024 οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ δημοσίευσαν στὰ κοινωνικὰ δίκτυα ἕναν «infographic» —χάρτη τῶν Η.Π.Α.—, ὁ ὁποῖος εἶχε δημιουργηθεῖ ἀπ’ τὸ Ἀμερικανικὸ δίκτυο «Newsmax»· στὸν χάρτη αὐτὸν ἀπεικονίζονται δύο εἴδη ποιοτικῶν δεδομένων: α΄) ἡ μέθοδος ταυτοποίησης τῶν ψηφοφόρων σὲ κάθε πολιτεία καὶ β΄) οἱ πολιτεῖες στὶς ὁποῖες ὑπερίσχυσαν οἱ δύο ὑποψήφιοι Πρόεδροι. Ὅπως προκύπτει ἀπ’ τὸν συγκριτικὸ χάρτη, ἡ Κάμαλα Χάρις ὑπερίσχυσε σὲ πολιτεῖες στὶς ὁποῖες δὲν ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐπίδειξη ταυτότητας ἀπ’ τοὺς ψηφοφόρους. Μεταξὺ ἄλλων πολιτειῶν στὶς ὁποῖες ὑπερίσχυε ἡ Κάμαλα Χάρις ἦταν οἱ Καλιφόρνια κ’ ἡ Νέα Ὑόρκη, οἱ ὁποῖες δὲν ἀπαιτοῦν τὴν ἐπίδειξη ταυτότητας ἀπ’ τοὺς ψηφοφόρους. Νὰ σημειωθεῖ, ἐδῶ, πὼς οἱ δύο μεγαλύτερες σὲ ἀριθμὸ κατοίκων καὶ ψηφοφόρων Πολιτεῖες τῶν Η.Π.Α. εἶν’ ἡ Καλιφόρνια (διαθέτει 55 ἐκλέκτορες) κ’ ἡ Νέα Ὑόρκη (διαθέτει 29 ἐκλέκτορες)· ἐλέγχονται ἐδῶ καὶ δεκαετίες σὲ ἐπίπεδο Κυβερνήτη, Κογκρέσου καὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης ἀπ’ τοὺς Δημοκρατικούς.

Ἂν αὐτὴ ἡ κατάσταση ἐπικρατοῦσε σὲ μιὰ Ἀσιατική, Ἀφρικανικὴ ἢ Ἰσλαμικὴ Δημοκρατία, τὸ γεωπολιτικὸ ρίσκο θὰ ἦταν μικρὸ γιὰ τὸ διεθνὲς σύστημα. Οἱ περισσότερες χῶρες τοῦ τρίτου κόσμου δὲ διαθέτουν ἰσχυρὴ κοινοβουλευτικὴ ἢ δημοκρατικὴ παράδοση καὶ βρίσκονται σὲ γεωπολιτικὲς ζῶνες ὅπου συγκρούονται τὰ συμφέροντα τῶν μεγάλων δυνάμεων. Συνεπῶς, εἶναι φυσικὸ ἑπόμενο νὰ παρουσιάζουν προβλήματα στὰ ἐκλογικά τους συστήματα. Τὸ γεωπολιτικό τους ἀποτύπωμα αὐτῶν τῶν χωρῶν εἶναι μικρὸ κ’ ἡ ἄμεση ἐπιρροή τους στὶς διεθνεῖς ἀποφάσεις ἀμελητέα. Οἱ Η.Π.Α., ὅμως, εἶναι ἡ ἰσχυρότερη δύναμη τοῦ πλανήτη διαθέτοντας ἕναν ἀπ’ τοὺς καλύτερα ἐξοπλισμένους στρατούς, ἡγεῖται τῆς ἰσχυρότερης στρατιωτικῆς συμμαχίας (Ν.Α.Τ.Ο.), διαθέτει στρατιωτικὲς βάσεις στὶς περισσότερες χῶρες τοῦ πλανήτη καὶ πυρηνικὸ ὁπλοστάσιο.

Τὸ 2020 ὁ 45ος Πρόεδρος τῶν Η.Π.Α., Ντόναλντ Τρὰμπ εἶχε διατυπώσει τὴν ἄποψη πὼς τὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα τῶν Προεδρικῶν Ἐκλογῶν δὲν ἦταν ἔγκυρο, κατηγορῶντας τοὺς Δημοκρατικοὺς καὶ τοὺς «R.I.N.O.» (ὁ ὅρος σημαίνει Republicans in Name only, δηλαδὴ: «Ρεπουμπλικάνοι κατ’ ὄνομα μόνο»), πὼς εἶχαν διαπράξει νοθεία μὲ τὴ χρήση κυρίως τῶν ἐπιστολικῶν ψήφων. Τὸ 2022 ὁ συντηρητικὸς δημοσιογράφος Ντινές Ντι’ Σόουζα δημοσίευσε τὸ ντοκιμαντέρ «2000 Μουλάρια» (2000 Mules), διὰ τοῦ ὁποίου ἰσχυρίζεται πὼς πληρωμένα «μουλάρια» συνέλεξαν παράνομα καὶ κατέθεταν ψηφοδέλτια – ἐπιστολικὲς ψήφους σὲ πολιτεῖες «αἰώρησης» (swing states).

Τὰ ἀποτελέσματα τῶν Προεδρικῶν Ἐκλογῶν τοῦ 2020 ἦταν καταλυτικά γιὰ τὴν παγκόσμια οἰκονομία καὶ τὴν εἰρήνη στὸν πλανήτη. Μὲ τὴν ἄνοδο τοῦ Μπάιντεν στὴν ἡγεσία τῶν Η.Π.Α. ἐξερράγησαν ἑπτὰ (7) πολεμικὰ μέτωπα στὸν πλανήτη μὲ τὰ πιὸ κρίσιμα καὶ πιὸ ἐπικίνδυνα γιὰ τὴν παγκόσμια ἀσφάλεια αὐτὰ τῆς Οὐκρανίας καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὅπου μαίνονται σκληρὲς καὶ φονικὲς πολεμικὲς συγκρούσεις διὰ ἀντιπροσώπων (proxy wars). Στὴν Οὐκρανία συγκρούονται ἀπ’ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2022 τὸ Ν.Α.Τ.Ο. μὲ τὴ Ρωσία καὶ πλέον μετὰ τὴν κήρυξη πολέμου τῆς Οὐκρανίας· σὲ Βόρεια Κορέα καὶ Ἰρὰν ἡ σύγκρουση διευρύνεται. Στὸ μέτωπο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς συγκρούονται διὰ ἀντιπροσώπων ἡ Ρωσία καὶ ἡ Κίνα μὲ τὸ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τὸ Ἰσραήλ. Ἡ τρομοκρατικὴ ἐπίθεση τῆς Χαμάς τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2023 θεωρεῖται πὼς ὑποκινήθηκε ἀπὸ τὴν Κίνα. Ἡ Κίνα ἐπιθυμεῖ τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ δυτικοῦ Κάστρου τοῦ Ἰσραήλ, διότι αὐτὸ συνιστᾶ ἐμπόδιο γιὰ τὸ φιλόδοξο οἰκονομικὸ σχέδιο τῆς «Πρωτοβουλίας μιᾶς ζώνης καὶ μιᾶς ὁδοῦ» (Belt and Road Initiative). Ἔκτοτε, τὸ Ἰσραὴλ συγκρούστηκε μὲ ἑπτὰ 7 κρατικοὺς καὶ μὴ κρατικοὺς δρῶντες: τὴ Χαμάς, τὴ Χεσμπολάχ, τὸ Ἰράν, τοὺς Χούθι, τοὺς φιλοϊρανικοὺς στρατιωτικοὺς πυρῆνες στὴ Συρία, τὸ Ἰρὰκ καὶ τοὺς ἐσωτερικοὺς πυρῆνες τῶν Ἀράβων τρομοκρατῶν.

Ὅλ’ αὐτὰ θὰ εἶχαν ἀποφευχθεῖ ἂν τὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα ἦταν διαφορετικὸ καὶ δὲν ὑπῆρχαν σκιὲς στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο διεξήχθησαν οἱ Ἀμερικανικὲς Προεδρικὲς Ἐκλογὲς τοῦ 2020. Ὁ Τρὰμπ ἦταν θιασώτης τῆς διπλωματικῆς ἐπίλυσης τῶν διενέξεων καὶ τῆς τακτικῆς τοῦ «καρότου – μαστιγίου» στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Ἀπέφευγε συστηματικὰ νὰ ἐμπλέξει τὸν κύριο ὄγκο τοῦ ἀμερικανικοῦ στρατοῦ σὲ πολεμικὲς συγκρούσεις. Αὐτή του ἡ θέση τὸν ἔφερε σὲ ἀντιπαράθεση μὲ τὸν ἄλλοτε στενὸ σύμβουλό του Μπόλτον. Ὁ Μπόλτον ἦταν θιασώτης τῆς ἰδέας μιᾶς χερσαίας εἰσβολῆς στὸ Ἰρὰν καὶ ἀσκοῦσε ἀσφυκτικὴ πίεση στὸ Τρὰμπ νὰ ἀναλάβει σχετικὲς πρωτοβουλίες. Ὁ Τρὰμπ ἀναγκάστηκε νὰ τὸν ἀποπέμψει παραμένοντας πιστὸς στὸ δόγμα τῆς μὴ ἐμπλοκῆς τῆς χώρας του σ’ ἕναν ἀκόμα «αἰώνιο πόλεμο».

Κατὰ τὴν περίοδο τῆς διακυβέρνησης Τράμπ, οἱ εἰδικὲς δυνάμεις τοῦ ἀμερικανικοῦ στρατοῦ, οἱ ἀεροναυτικὲς δυνάμεις κ’ οἱ ἀμερικάνικες μυστικὲς ὑπηρεσίες ἐπέφεραν πλήγματα χειρουργικῆς ἀκριβείας στοὺς ἀντιπάλους τῶν Η.Π.Α διεξάγοντας στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις μικρῆς κλίμακάς. Βασικὸς στόχος τῆς στρατιωτικῆς στρατηγικῆς τους ἦταν ὁ ἔλεγχος τῶν πετρελαιοπηγῶν καὶ τῶν δικτύων διανομῆς καυσίμων στὴν περιοχὴ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὥστε νὰ καθηλωθοῦν τὰ μὴ τυποποιημένα τακτικὰ ὀχήματα (N.S.T.V.) καὶ τὰ βανάκια-φορτηγάκια μεταφορᾶς προσωπικοῦ τῶν ἀντιμαχόμενων πλευρῶν.

Ἀντίθετα, ἡ διοίκηση Μπάιντεν – Ὀμπάμα, ἀκολούθησε μιὰ πιὸ ἐπιθετικὴ συμπεριφορὰ ἔναντι τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Κίνας, ἐμπλέκοντας τὴ συμμαχία τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. σὲ θερμὲς πολεμικὲς συγκρούσεις καὶ ὑπονομεύοντας τὴ σταθερότητα τοῦ διεθνοῦς συστήματος ἀσφαλείας. Αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ δὲν εἶναι ἀνεξήγητη, ἀλλὰ συνδέεται μὲ τὴ σχέση ἀλληλεξάρτησης τῆς διοίκησης Μπάιντεν μὲ τὸ ἀμυντικὸ βιομηχανικὸ λόμπι, τὸ ὁποῖο στήριξε τὴν ὑποψηφιότητα τοῦ Μπάιντεν στὶς Προεδρικὲς Ἐκλογὲς τοῦ 2020. Μὲ τὴν εἴσοδό του στὸν Λευκὸ Οἶκο, ὁ Μπάιντεν διόρισε ὡς ὑπουργὸ ἐθνικῆς ἄμυνας τὸν Ἀφροαμερικανὸ στρατηγὸ Lloyd James Austin III. O στρατηγὸς Austin θεωρεῖται ἐκπρόσωπος τοῦ ἀμυντικοῦ – βιομηχανικοῦ λόμπι, καθὼς ὑπῆρξε μέλος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῆς «Raytheon Technologies», μιᾶς ἀμυντικῆς ἑταιρείας προμηθειῶν τοῦ Ἀμερικανικοῦ Στρατοῦ, ἀπ’ τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2016 μέχρι καὶ τὴν ἀνάληψη τῶν ὑπουργικῶν του καθηκόντων τὸ 2021.

Ἐν κατακλεῖδι: οἱ Η.Π.Α. τοῦ Μπάιντεν δὲν ἀνέλαβαν διπλωματικὲς πρωτοβουλίες γιὰ τὸν τερματισμὸ τῶν πολεμικῶν συγκρούσεων στὰ μέτωπα τῆς Οὐκρανίας καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Κάθε ἄλλο, μὲ τὰ πακέτα χρηματοδότησης καὶ ἀμυντικῆς στήριξης πρὸς τὴν Οὐκρανία καὶ τὸ Ἰσραήλ, ἐπέκτειναν χρονικὰ καὶ ὄξυναν τὶς δύο συγκρούσεις. Ὅσο αὐτὲς οἱ συγκρούσεις συνεχίζονται ἀδιάκοπα, ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος τῆς εὐθείας ἀντιπαράθεσης τῶν ἐμπλεκομένων μεγάλων δυνάμεων. Τὸ Ἰσραὴλ κινδυνεύει μὲ χερσαῖα εἰσβολὴ ἀπ’ τὸ Ἰρὰν καὶ τὴ νέο-ὀθωμανικὴ Τουρκία. Μιὰ Ἰρανικὴ χερσαῖα εἰσβολὴ θὰ συναντήσει ἀρχικὰ ὡς ἐμπόδιο τὴν Ἰορδανία. Ἡ Ἰορδανία, ὅμως, χωρὶς βοήθεια ἀπὸ ἄλλη δύναμη δὲν θὰ καταφέρει νὰ ἀντισταθεῖ στὸ στρατηγικὰ καὶ ἀριθμητικὰ ἀνώτερο Ἰρανικὸ Στρατό. Μιὰ χερσαῖα εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας δὲν θὰ συναντήσει ἰδιαίτερα προβλήματα, καθὼς πλέον ἡ Συρία ἐλέγχεται ἀπὸ τουρκόφιλους τζιχαντιστές. Ὁ δρόμος πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα εἶναι πλέον ἀνοικτὸς γιὰ τὸν Τουρκικὸ Στρατό! Ἡ κατάσταση στὴν Οὐκρανία εἶναι διαφορετικὴ καὶ πιὸ ἐπικίνδυνη. Τὸ μέτωπο αὐτὸ εἶναι ἱκανὸ νὰ μετεξελιχθεῖ σὲ πυρηνικὸ ὁλοκαύτωμα. Μερικὲς ἑβδομάδες μετὰ τὴν ἐκλογὴ Τράμπ, ἡ διοίκηση Μπάιντεν, ἔδωσε τὴν ἔγκριση νὰ πληγοῦν στόχοι μὲ πυραύλους μεγάλου βεληνεκοῦς βαθιὰ μέσα στὸ Ρωσικὸ ἔδαφος, σκοτώνοντας Ρώσους στρατιῶτες στὴ στρατιωτικὴ βιομηχανικὴ ἐγκατάσταση στὸ Ροστόφ.