Γρηγόρης Τσουκαλᾶς: Ἱδρυτὴς καὶ Συντονιστὴς τοῦ starconsciousness.blogspot.com. Ἐρευνητής, Ἀρθρογράφος καὶ Ἀναλυτὴς σὲ γεωπολιτικοὺς ἱστότοπους ὅπως τὸ militaire.gr, τὸ slpress.gr κ.ά.

  • Τὸ ἄρθρο δημοσιεύτηκε στὶς 18 Νοεμβρίου 2023, στὸ ἱστολόγιο: geoparatirisy.com – Γεωπαρατήρηση.

Ξέρετε ὅτι ἡ πολιτικὴ σκηνὴ τοῦ σήμερα, γιὰ ἕναν ἁπλὸ θεατή φαντάζει τόσο ἁπλὴ καὶ καθημερινή; —ὄχι ὅμως γιὰ τοὺς γνῶστες τῶν τεχνικῶν της. Αὐτὸ θὰ τὸ καταλάβετε ἂν ρωτήσετε τὸν διπλανό σας: «τί εἶναι πολιτική;». Ἡ κλασικότερη ἀπάντηση ποὺ θὰ σᾶς δοθεῖ εἶναι ὅτι: «ὑπάρχουν τριακόσιοι βουλευτὲς ποὺ ψηφίζουν νόμους, μὲ βάση τὴν πλειοψηφία». Ναί, ἀλλὰ πίσω ἀπ’ τοὺς νόμους καὶ τὰ διαγγέλματα ὑπάρχει τὸ πραγματικὸ παιχνίδι!

Γιὰ παράδειγμα: ἕνας λόγος κάθε πρωθυπουργοῦ —ὑπουργοῦ, κλπ.—, περνάει ἀπὸ «κόσκινο» ἀπὸ διάφορους συμβούλους· καὶ αὐτὸ παρακαλῶ, διότι, κάθε πολιτικὸς ἔχει καὶ τοὺς συμβούλους του —δὲν εἶναι μυστικό! Ἄρα, οὐσιαστικὰ, ἀκοῦμε τὸ λόγο ποὺ μὲ τέχνη ἔχουν κατασκευάσει οἱ σύμβουλοι· κι ὄχι ὁ κάθε πολιτικός. Φυσικά, κι ὅλο τὸ παραπάνω, δὲν ἰσχὺ μόνο στὴν πολιτική. Κ’ ἐδῶ φίλε ἀναγνώστη, θέλω νὰ σταθῶ, σ’ αὐτὴ τὴν τέχνη ποὺ διαθέτουν στὰ χέρια τους αὐτοὶ οἱ σύμβουλοι! Βλέπετε δὲν εἶναι μιὰ τέχνη, ἀλλὰ πολλές! Γιὰ παράδειγμα: χρησιμοποιοῦν τὴν γλῶσσα τοῦ σώματος· πὼς θὰ κινηθεῖ ἕνας πολιτικός, μὲ τί στάση θὰ μιλήσει γιὰ νὰ εἶναι ἀρεστός. Ναί, αὐτὸ τὸ ὅπλο, τῆς γλώσσας τοῦ σώματος, τὸ χρησιμοποιοῦν σχεδὸν ὅλοι οἱ μεγάλοι ἡγέτες. Ἀκόμα κ’ οἱ «ἁπλοῖ» πολιτικοὶ, ὅπως οἱ βουλευτές, κ’ οἱ διάφοροι δῆθεν πολιτικοὶ ἀναλυτές.

Ὡς τώρα, λοιπὸν, ἔχουμε δύο ὅπλα: α΄) Τοὺς λόγους ποὺ ἔχουν φτιαχτεῖ μὲ τέτοιο τρόπο ὥστε νὰ εἶναι ἀρεστοί! Καὶ γιὰ νὰ μὴν νομίζετε πὼς σᾶς λέω «παραμυθάκια»: πόσες φορὲς σὲ ἕνα διάγγελμα, ἢ λόγο, ἀντὶ ν’ ἀκούσετε τὴν λέξη «φόρος»· ἀλλάζει ἔντεχνα μὲ τὴ λέξη, —ἀπό τον «Χ» σύμβουλο—, μὲ «μεταρρύθμιση». Ἔτσι ὥστε νὰ περάσει πιὸ εὔκολα στὸν κοινὸ νοῦ. Β΄) Τὸ δεύτερο ὅπλο τους εἶν’ ἡ γλῶσσα τοῦ σώματος, μπορεῖτε νὰ τὸ ἀντιληφθεῖτε ἂν παρατηρήσετε τὶς κινήσεις τῶν «μεγάλων» πολιτικῶν ἀρχηγῶν· τότε θὰ διαπιστώσετε κάποιες ὁμοιότητες στὶς κινήσεις τους ποὺ δὲν εἶναι τίποτα παραπάνω, ἀπὸ τὴν χρήση τῆς γλώσσας τοῦ σώματος. Ἀλλὰ κ’ οἱ ψυχολογία ἔχει τὸ μερίδιό τῆς σ’ αὐτὴν τὴν τέχνη!

Γιὰ τὴν πολιτικὴ σκηνὴ, «ἐνάρετο» εἶναι ὅ,τι ἔχει ἀποτέλεσμα, κ’ ἔτσι ἐπιστρατεύουν ὅλα τους τὰ ὅπλα. Εἴπαμε, αὐτὰ τὰ ὅπλα δὲν πυροβολοῦν μόνο στὰ χέρια τῶν πολιτικῶν. Ἄλλωστε, αὐτοὶ ποὺ ἔχουν τὴν πραγματικὴ δύναμη, δὲν εἶναι πότε ἐπὶ σκηνῆς! Ἕνας ἀπ’ τοὺς κανόνες ποὺ βλέπουμε νὰ ἐφαρμόζεται εἶν’ ὁ ἑξῆς: «ΟΤΑΝ ΑΛΛAΖΕΙ Ὁ ΗΓΕΤΗΣ, ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ Ἡ ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ». Ναί, αὐτὸς ὁ κανόνας ἐφαρμόζετε γιατί ὁ κάθε ἡγέτης ἔχει τοὺς δικούς του συμβούλους, ἄρα καὶ τοὺς δικούς του κανόνες. Ἀλλὰ ἂς ρίξουμε μία μάτια στὴν τέχνη τῆς ψυχολογίας, ποὺ στὰ χέρια τοῦ κάθε συμβούλου γίνεται χρήσιμο ὅπλο.

Ἔχετε προσέξει γιὰ παράδειγμα, πῶς σὲ κομματικὲς συγκεντρώσεις ὑπάρχουν πάντα οἱ χειροκροτητὲς (κλακαδόροι) ποὺ αὐτοὶ ξεκινοῦν τὸ χειροκρότημα κ’ ἔπειτα σὰν μῖμος νὰ ἀκολουθεῖ κι ὁ ὄχλος; Καὶ λέω: ὁ ὄχλος, γιατί αὐτὸ εἶν’ ἕνα ἀπ’ τὰ κόλπα τῆς ψυχολογίας τοῦ ὄχλου. Βρεθήκατε ποτὲ σὲ μία ὁμιλία ποὺ νὰ χειροκροτοῦν καὶ δὲν ἀκολουθήσατε ὡς γνήσιο «μιμικό»; Ἕνα ἄλλο γνωστὸ κόλπο τῶν διάφορων πολιτικῶν ἀνδρῶν, εἶναι νὰ συνταυτίζονται μὲ σπουδαῖες ἰδέες, —ἀξίες— (δὲς συνθήματα περί ἐλευθερίας, ἀδελφοσύνης, κλπ.) ἢ σπουδαῖα πρόσωπα· γιατί, ἔτσι, σύμφωνα πάντα μὲ τὴν ψυχολογία, ὁ ταυτιζόμενος κερδίζει λίγο ἀπ’ τὴν ἀξία τοῦ παλαιοῦ. Τὸ παραπάνω τέχνασμα τὸ εἴδαμε στὴν Ἑλλάδα, μὲ τὰ παιδιὰ ἢ τοὺς συγγενεῖς τῶν «μεγάλων» πολιτικῶν ὀνομάτων, ποὺ βγῆκανε στὴν πολιτικὴ ταυτιζόμενοι μὲ τὴν αἴγλη τῶν προπατόρων τους. Αὐτὸ τὸ τέχνασμα στὴν Ἑλλάδα ἔχει καταντήσει πλέον γελοῖο· θυμήσου ὅσους φωνάζουν γιὰ οἰκογενειοκρατία.

Ἀλλὰ γιατί σᾶς τὰ λέω ὅλ’ αὐτά;

Πρῶτον: γιὰ νὰ καταλάβετε ὅτι τὸ ἔργο παίζετε πίσω ἀπ’ τὴν κουρτίνα, ὄχι ἐμπρός σας, ἀλλὰ, καὶ γιὰ ν’ ἀρχίζετε νὰ ψυλλιάζεστε τὴν ἄλλη φορὰ ποὺ θὰ βρεθεῖτε μπροστὰ στὴν κάλπη, ν’ ἀποφασίσετε ὄχι σὰν «μαριονέτα» ποὺ ἔφαγε τὸ «δόλωμα» της «Χ» τεχνικῆς, ἀλλὰ, ὡς ἕνας ἐλεύθερος ἄνθρωπος —ἢ ὃν ἂν τὸ ἐπιθυμεῖτε. Φυσικά, κάποιος θ’ ἀναρωτηθεῖ, μόνο αὐτὲς οἱ τεχνικὲς ὑπάρχουν; Κ’ ἡ δική μου ἀπάντηση θὰ ‘ναι: φυσικά, ὄχι! Ἀλλ’ ὃ σκοπὸς αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου, δὲν εἶναι νὰ σᾶς δείξει ὅλες τὶς τεχνικὲς ποὺ ὑπάρχουν πίσω ἀπ’ τὴν κουρτίνα, ἀλλὰ, νὰ σᾶς κάνει —ἁπλῶς— ἕνα μικρὸ «ἐμβόλιο»· ποὺ θὰ σᾶς δείξει ὅτι ὑπάρχει ἡ κουρτίνα! Τὸ τί θ’ ἀνακαλύψει ὁ καθένα σας ὅταν τραβήξει τὴν κουρτίνα, εἶναι καθαρὰ δικό σας θέμα, ὅπως δικό σας θέμα θὰ ‘ναι, ἂν κάποιοι ἀπὸ ἐσᾶς, ἀποφασίσουν νὰ μὴν τὴν τραβήξουν —ποτέ. Καὶ νὰ παραμένουν —ἐφησυχασμένα— «πρόβατα!».

Ὑστερόγραφο:

Ξέρω, κάποιοι, θὰ σκεφτοῦν ὅτι τὰ παραπάνω ἰσχύουν γιὰ τοὺς ἀντίπαλους πολιτικούς, κ’ ἐγώ, μὲ τὴν σειρά μου, θὰ σᾶς ἀπαντήσω: —Μπεεεε…