Χρῆστος Κατσέας

Ἡ σιωπή τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν, κ. Γεραπετρίτου, ἔναντι τῶν ἀποκαλύψεων τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ Ἀμύνης, κ. Γκιουλέρ, περί τῆς ὑποτιθεμένης ἀναγνώρισης τῶν τουρκικῶν θέσεων ὑπὸ τοῦ Ἰταλικοῦ —ἐρευνητικοῦ— σκάφους, προκαλεῖ ἀμείλικτα ἐρωτήματα.

Ἡ ἀπουσία ἐπισήμου ἀνταπαντήσεως ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς τουρκικούς ἰσχυρισμούς ἐγείρει ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὴν προσήκουσαν διαχείρισιν τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Συγκεκριμένα,  ἡ ἀναφορά ἡμῶν ἑστιάζεται εἰς τὰ περιστατικὰ τῶν τελευταίων μηνῶν,  τὰ ὁποῖα  ἔλαβον χώραν εἰς τὴν θαλασσίαν περιοχὴν πλησίον τῆς νήσου Κάσου καὶ ἀφοροῦν τὰς ὑποθαλασσίας ἐργασίας διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καλωδίου ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Κύπρου.

Ἡ προαναφερθεῖσα σιωπὴ δύναται νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς ἔλλειψις συντονισμένης  ἀντιδράσεως  καὶ προασπίσεως τῶν  ἑλληνικῶν  θέσεων  ἐν  συνδυασμῷ  πρὸς  τὴν  διαφύλαξιν  τῶν  κυριαρχικῶν  δικαιωμάτων τῆς χώρας.

Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἔκδοσις ἐπισήμου ἀνακοινώσεως κρίνεται  ὡς  ἀναγκαία  πρὸς  διασφάλισιν  τῶν  ἐθνικῶν  συμφερόντων  καὶ  ἀποτροπὴν  οὐσιωδῶν  ἀμφισβητήσεων  ἤ  παρερμηνειῶν.  Ἡ  ἔλλειψις  σαφοῦς  τοποθετήσεως  ἐκ  μέρους  τῆς  Ἑλληνικῆς  Κυβερνήσεως  δύναται  νὰ  ὁδηγήσῃ  εἰς  περαιτέρω  κλιμάκωσιν  τῆς  ἐντάσεως  καὶ  νὰ  θέσῃ  ἐν  κινδύνῳ  τὴν  σταθερότητα  εἰς τὴν  περιοχήν.

Ἡ τοποθέτηση τοῦ κ. Γκιουλέρ ἐνώπιον τῆς Τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως, πέραν τῆς ἀναλυτικῆς παρουσιάσεως τῶν θέσεων τῆς Τουρκίας ἐπὶ τοῦ περιστατικοῦ τῆς Κάσου, ἀποτέλεσε καὶ μίαν προσπάθειαν νομιμοποιήσεως τῶν ἐνεργειῶν τῆς Ἀγκύρας. Ὁ Τοῦρκος Ὑπουργὸς, ἐπικαλούμενος τὸ δόγμα τῆς «Γαλάζιας Πατρίδος»,  ἐπιχείρησε νὰ παρουσιάσει τὴν παρέμβαση τῶν τουρκικῶν δυνάμεων ὡς ἀναγκαίαν πρὸς ἀποτροπὴν τῶν «μαξιμαλιστικῶν καὶ νομικῶς ἀβασίμων ἀπαιτήσεων» τῆς  Ἑλλάδος  καὶ  τῆς  Κύπρου.

Διευκρίνισε μάλιστα ὅτι ἡ Τουρκία θεωρεῖ ἀπαραίτητη τὴν λήψη τῆς συγκαταθέσεώς της πρὶν τὴν διεξαγωγὴν οἱασδήποτε δραστηριότητος ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῆς «Γαλάζιας Πατρίδος». Ὡς παράδειγμα, ἀνέφερε τὴν περίπτωση τοῦ Ἰταλικοῦ πλοίου «Ievoli Relume» τὸν Ἰούλιον, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὸν κ. Γκιουλέρ,  ἠναγκάσθη νὰ διακόψει τὴν ἐρευνητικὴν δραστηριότητα ποντίσεως καλωδίων κατόπιν παρεμβάσεως τῶν τουρκικῶν δυνάμεων.

Ἡ ἐπάνοδος εἰς τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν, σύμφωνα πάντα μὲ τὸν Τοῦρκο Ὑπουργό, κατεστάθη δυνατὴ μόνον κατόπιν ρητῆς ἀποδοχῆς τῆς τουρκικῆς δικαιοδοσίας, διατυπωθείσης διὰ τῆς  ἐρωτήσεως: «Ναί, ἀναγνωρίζω τὴν ὑμετέραν περιοχὴν εὐθύνης, δύναμαι νὰ λάβω τὴν ἄδειάν σας;».

Πέραν τῆς  ἐπιχειρηματολογίας περί  «μαξιμαλιστικῶν  ἀπαιτήσεων»  τῆς  Ἑλλάδος, ὁ κ. Γκιουλέρ, προέβη καὶ σὲ ἀναφορὰς σχετικὰ μὲ τὴν  ἀποστρατιωτικοποίηση  τῶν  νησιῶν  τοῦ  Αἰγαίου, ἐπαναλαμβάνοντας τὰς  γνωστὰς  θέσεις  τῆς  Τουρκίας  ἐπὶ  τοῦ  θέματος.

Συνοψίζοντας, ἡ τοποθέτηση τοῦ κ. Γκιουλέρ , δὲν  ἀποτελεῖ  μόνον  μίαν  ἁπλῆν  παρουσίαση  γεγονότων,  ἀλλὰ  μίαν  προσπάθειαν  ἐπιβολῆς τῆς τουρκικῆς ἀφηγήσεως καὶ  νομιμοποιήσεως τῶν  ἐνεργειῶν  τῆς  Ἀγκύρας  εἰς  τὸ Αἰγαῖον.